snowflake

Blogger Widgets Blogspot Tutorial
Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks

Friday, January 3, 2014

မိေထြးေမေမ




မိေထြး၊ ပေထြးဆုိတဲ့ အသုံးအႏႈန္းဟာ သားသမီးရွိေနၿပီးသား မိသားစုဘ၀ထဲ၀င္ေရာက္သြားတဲ့ အမ်ဳိးသမီး ဒါမွမဟုတ္ အမ်ဳိးသားေတြကို ရည္ညႊန္းတံဆိပ္ကပ္လုိက္တာလို႔ ကၽြန္မစိတ္ထဲ မၾကာခဏ ခံစားရပါတယ္။

ကၽြန္မေယာက္်ားနဲ႔ကၽြန္မအတူေနခဲ့တာ ေျခာက္ႏွစ္ၾကာပါၿပီ။ခင္ပြန္းနဲ႔အတူပါလာတဲ့သားသမီးငယ္ေလးေတြ ကို လူလားေျမာက္လာတဲ့အထိ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေပးခဲ့တယ္။ 
သူတို႔ေလးေတြဟာ နဂိုက သူတို႔ရဲ႕မိခင္နဲ႔အတူေနခဲ့ၾကေပမယ့္ ကာလေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာကၽြန္မတို႔နဲ႔ အတူတူ ကုန္ဆံုးျဖတ္သန္းခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ကၽြန္မတို႔အားလံုး တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အဆင္ေျပ ညီညႊတ္ဖို႔၊ မိသားစုသစ္နဲ႔ အံ၀င္ဖို႔ ႀကိဳးစားလုပ္ယူခဲ့ရတယ္။
အားလပ္ရက္ေတြကိုအားလံုးေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ျဖတ္သန္းၾကတယ္။အတူတူခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကတယ္။ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးေတြအတူတူလုပ္ၾကတယ္။ ေဘ့စ္ေဘာကစားၾကတယ္။ဗီဒီယိုဇာတ္ကားေတြငွားၾကည့္ၾကတယ္။ 
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ကေတာ့ သူမ်ားနယ္ေျမကိုသြားၿပီးက်ဴးေက်ာ္ေနတဲ့ အျပင္လူတစ္ေယာက္လို ခံစားေနရတုန္းပါပဲ။ 
ကၽြန္မမပါတဲ့မိသားစုအတြင္းစည္းမွာကၽြန္မအတြက္ ျဖတ္ေက်ာ္လို႔မရႏိုင္တဲ့ကန္႔သတ္နယ္စည္းတစ္ခု ျခားေနတယ္လို႔ ခံစားရတယ္။ 
 ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ကေတာ့ သားသမီးမထြန္းကားတာမို႔ မိဘေနရာကေန အုပ္ထိန္းရတဲ့အေတြ႕အႀကံဳဆိုလို႔ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ သားသမီးေလးေယာက္ပဲရွိတာပါ။ တစ္ခါတစ္ေလလည္း ကၽြန္မ ၀မ္းနည္းမိတယ္။ မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကားမွာရွိေနတဲ့သံေယာဇဥ္ကိုငါဘယ္ေတာ့မွသိႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူးေလလို႔ ေတြးမိၿပီးေတာ့ေပါ့။

ကေလးေတြႀကီးလာလို႔တစ္ျခားၿမိဳ႕ကိုေျပာင္းသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ကၽြန္မေယာက္်ားခင္မ်ာရင္ကြဲပက္လက္ျဖစ္ၿပီး က်န္ခဲ့ရွာတယ္။ ကေလးေတြနဲ႔ ပံုမွန္အဆက္အသြယ္ရဖုိ႔ အင္တာနက္ အီးေမးလ္စနစ္ကို ကၽြန္မတို႔စၿပီး သံုးလိုက္ၾကပါတယ္။ ေန႔စဥ္အေတြ႕အႀကံဳေလးေတြကို အီးေမးလ္ကေနတစ္ဆင့္ အျပန္အလွန္ေပးပို႔ၾက တယ္။ အြန္လိုင္းေပၚမွာ အားလံုးဆံုၾကတဲ့အခါ စာေရးၿပီး စကားေတြ အျပန္အလွန္ေျပာျဖစ္ၾကတယ္..
လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ဒီလိုေခတ္မီ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္ေတြဟာ အျပင္မွာ လူခ်င္းေတြ႕ၿပီးေျပာတာေလာက္ အားရေႏြးေထြးမႈမရွိလွပါဘူး။ ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ “ေဖေဖ” လို႔ အစခ်ီၿပီး ပို႔လာတဲ့စာက ကၽြန္မကို အေမ့ခံတစ္ေယာက္လို၊ အပယ္ခံတစ္ေယာက္လို ခံစားရေစပါတယ္။ 
ကၽြန္မခင္ပြန္းနဲ႔အတူ ကၽြန္မရဲ႕နာမည္ပါ ပူးတြဲပါလာတဲ့အခါမ်ဳိးမွာဆိုရင္ ကၽြန္မအတြက္ အေပ်ာ္ဆုံုးေန႔ျဖစ္ရ ပါေတာ့တယ္။ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ဟာလည္းမိသားစု၀င္တစ္ဦးလိုခံစားလာရပါတယ္။ဒါေပမယ့္ကၽြန္မတို႔ၾကားထဲမွာေတာ့ စည္းႀကီးတစ္ခုျခားေနဆဲပါပဲ။

တစ္ညမွာ ေယာက္်ားျဖစ္သူ တယ္လီေဗးရွင္းၾကည့္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားတာမို႔ သူ႕အစား ကၽြန္မကပဲ အီးေမးလ္ကိုလက္ခံလိုက္ပါတယ္။အြန္လိုင္းေပၚတက္လုိက္ရင္ပဲအီးေမးလ္တစ္ေစာင္ ေရာက္ေနတာကို ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။ သမီးႀကီးမာဂိုဆီကပါ၊ သူလည္း ညဥ့္နက္မွ အင္တာနက္သံုးေနဟန္ရွိပါတယ္။ 
အရင္ကလိုပဲစကားေျပာတဲ့Chat Box ေလးထဲမွာအျပန္အလွန္စာေရးၿပီး ေျပာၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုးရ သတင္းေ လးေတြကို အျပန္အလွန္ေျပာျပၾကတယ္။ တစ္ခုရွိတာက အဲဒီလိုမ်ဳိး အျပန္အလွန္စာေရးၿပီး စကားေျပာတဲ့အခါမွာ တစ္ဘက္နဲ႔တစ္ဘက္ မျမင္ရတာလဲပါတယ္။ သမီးႀကီးကိုယ္တိုင္ကလည္း ဒီဘက္မွာ သံုးေနတာကို ဘယ္သူ ဘယ္၀ါလဲဆိုၿပီး မေမးခဲ့တဲ့အတြက္.. သူ႕အေဖလား၊ ကၽြန္မလားဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာသိဟန္မတူပါဘူး။ (သူ႔အေဖလို႔ပဲ ထင္ေနပံုရပါတယ္..)
အဲဒီညက သမီးႀကီးကိုယ္တိုင္က မေမးခဲ့သလို၊ ကၽြန္မကိုယ္တုိင္ကလည္း သူ႔အေဖမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို ထုတ္မေျပာခဲ့ပါဘူး။
 ေဘာလီေဘာ ေနာက္ဆံုးရသတင္းေတြ၊သမီးႀကီးကသူတို႔ေက်ာင္းမွာလုပ္မယ့္ကပြဲအေက်ာင္းေတြေျပာၾကၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ညဥ့္နက္ေနၿပီမို႔ အိပ္ရာ၀င္သင့္ၿပီဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာလုိက္ပါတယ္။ 
သမီးႀကီးက “ဟုတ္ကဲ့ပါ၊ ေနာက္မွပဲ ဆက္ေျပာၾကမယ္ေနာ္၊ ခ်စ္တယ္” တဲ့..။
ဒီစာကိုဖတ္ၿပီး ကၽြန္မ လိႈက္ခနဲ၀မ္းနည္းသြားတယ္၊ ကၽြန္မသိလိုက္ပါၿပီ၊ သမီးႀကီးဟာ တစ္ခ်ိန္လံုး သူ႔အေဖနဲ႔စကားေျပာေနတာလို႔ ထင္ေနခဲ့တာကိုး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္မနဲ႔ သမီးႀကီးၾကားမွာ အဲဒီလိုမ်ဳိး တီတီတာတာစကားေတြ ဘယ္တုန္းကမွ မေျပာခဲ့ဖူးလို႔ပါပဲ။ 
သူ႕ကို ကၽြန္မ ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမေျပာမိခဲ့တဲ့အတြက္လည္း အျပစ္က်ဴးလြန္မိသလို ခံစားရပါတယ္။ 
ဒါေပမယ့္ အခုမွ ဖြင့္ေျပာလုိက္လို႔ သမီးႀကီးရွက္ရႊံ႕သြားတာမ်ဳိးကိုလည္း ကၽြန္မ မလိုလားပါဘူး။ ကၽြန္မလည္း သူ႔ကို႐ုိး႐ိုးေလးပဲ စာျပန္လုိက္ပါတယ္။ 
“သမီးကိုလည္း ခ်စ္ပါတယ္။ ေကာင္းေကာင္းအိပ္ေပ်ာ္ပါေစကြယ္”လို႔။
ကၽြန္မထပ္ၿပီး အေတြးနယ္ခ်ဲ႕မိပါတယ္။ ကၽြန္မဟာသူတို႔ရဲ႕မိသားစုထဲကိုမဖိတ္ေခၚဘဲကိုယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္ ၀င္ေရာက္လာတဲ့ လူစိမ္းတစ္ေယာက္ပါလား။ 
ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာ ဘာမွမရွိေတာ့သလို ဟာတာတာႀကီးခံစားလုိက္ရတယ္။ တစ္မ်ဳိးႀကီးပါပဲ။
 ေနာက္ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာကို ပိတ္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး လက္ေတြက ကီးဘုတ္ေပၚ အေရာက္ သမီးႀကီးရဲ႕ စာတစ္ေစာင္ေပၚလာတယ္။
 ၾကည့္ပါဦး “ေဖေဖ့ကိုလည္း သမီးအစားေျပာေပးပါဦးေနာ္၊ ဂြတ္ႏိုက္ပါပဲ” တဲ့..။ မ်က္ရည္ေတြ၀ဲတက္လာလို႔ ေ၀၀ါးေနတဲ့မ်က္လံုးေတြနဲ႔အတူကြန္ပ်ဴတာကိုကၽြန္မပိတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္..။ ။

<စည္သူ>

By Judy E.Carter

ကိုးကား။ ။ Chicken soup for the soul


ပင္လယ္ေသသို႔ ေရေပးသြင္းမည့္စီမံကိန္း အစၥေရး၊ ေဂ်ာ္ဒန္ႏွင့္ပါလက္စတုိင္းတို႔ သေဘာတူညီခ်က္ရရွိ



ဒီဇင္ဘာ ၁၀၊ ဂ်႐ုရွလင္

Dead Sea လို႔ေခၚတဲ့ ပင္လယ္ေသမွာ တစ္စတစ္စ ေရခမ္းေျခာက္ လာေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္..။
အဲဒီလို ေရခမ္းလာတဲ့ ပင္လယ္ေသထဲကို ပင္လယ္နီ (Red Sea) ထဲက ေရေတြ ပိုက္နဲ႔သြယ္တန္းၿပီး ေရေပးသြင္းဖုိ႔ အစၥေရး၊ ေဂ်ာ္ဒန္နဲ႔ ပါလက္စတိုင္း အစိုးရေတြ တနလၤာေန႔က သေဘာတူ လက္မွတ္ထိုးလိုက္ၾက ပါၿပီ။
ပင္လယ္နီထဲက စုပ္ယူလိုက္တဲ့ပင္လယ္ေရငန္ေတြကို ေရခ်ဳိအျဖစ္ေျပာင္းၿပီး (desalination လုပ္ၿပီး) မွ ပင္လယ္ေသထဲကို ပိုက္နဲ႔သြယ္ၿပီး သြင္းမွာပါ။

ပင္လယ္ေသဟာ ဆားငန္ႏႈန္းပမာဏမ်ားတာေၾကာင့္မို႔ လူေတြ ေရေပၚမွာ ေပၚေလာေပၚၿပီး ေနႏိုင္ၾကပါတယ္..။ တစ္ခ်ဳိ႕ဆို ေရေပၚမွာ ပက္လက္အိပ္ၿပီး စာအုပ္ဖတ္၊ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ခံၾကတာမ်ဳိးေတာင္ရွိပါတယ္..။

ပင္လယ္ေသမွာ ေရေလ်ာ့ပါးလာရတဲ့ အဓိကအေၾကာင္းကေတာ့ ဒီပင္လယ္ေသႀကီးကို အမွီျပဳေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ေဒသကလူေတြဟာ စိုက္ပ်ဳိးေရးေတြ လုပ္လာၾကတာေၾကာင့္မို႔လို႔သိရပါတယ္..။ ပင္လယ္ေသဟာ ဒီလိုမ်ဳိး ေရေလ်ာ့နည္းလာတာ ဆယ္စုႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ၾကာေနပါၿပီ၊ တစ္ႏွစ္ကို ၁ မီတာႏႈန္းနဲ႔ ေလ်ာ့လာတာျဖစ္ပါတယ္..။

ေနာက္.. ပင္လယ္ေသဟာ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ေအာက္ မီတာ ၄၀၀ ေလာက္ ေျမနိမ့္ပိုင္းမွာရွိတာေၾကာင့္ သဘာ၀အေနအထားအရကိုက ပင္လယ္နီကေရေတြကို အလြယ္တကူ ထည့္သြင္းႏိုင္မယ္လို႔ ပညာရွင္ေတြ တြက္ခ်က္ထားၾကပါတယ္..။

စည္သူ

ဖတ္႐ႈေပးသူမ်ားကို ေက်းဇူးအထူး တင္ရွိပါတယ္..။



စစ္ဘက္သံုး ဘိုးရင္းေလယာဥ္ႀကီး C-17 Globemaster III




-ဘိုးရင္း C-17 Globemaster III ဟာ ႀကီးမားတဲ့ စစ္ဘက္သံုး သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး ေလယာဥ္ျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၈၀ နဲ႔ ၉၀ ခုႏွစ္ေတြတုန္းက မက္ေဒၚနယ္ေဒါက္ကလပ္ ေလယာဥ္ထုတ္ လုပ္ငန္းႀကီးကေန အေမရိကန္ ေလတပ္ (USAF) အတြက္ ထုတ္လုပ္ေပးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္..။

C-17 Globemaster III ႀကီးကို အရင္က ပစၥတင္အင္ဂ်င္သံုး ကုန္တင္ေလယာဥ္ႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ C-74 Globemaster နဲ႔ C-124 Gblobmaster II တုိ႔ကို အစြဲျပဳၿပီး နာမည္ေပးထားတယ္လို႔သိရပါတယ္..။

မ်ားေသာအားျဖင့္ C-17 ကို မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ ေလေၾကာင္းမစ္ရွင္ေတြလႊတ္ခ်င္တဲ့အခါမ်ဳိး၊ ကမာၻတစ္၀န္းကို တပ္ဖြဲ႕၀င္ေစလႊတ္တဲ့အခါမ်ဳိး၊ ကုန္ပစၥည္းေတြ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေပးတဲ့အခါမ်ဳိး၊ ဒဏ္ရာရသူေတြကိုကူညီကယ္ဆယ္ေပးတာနဲ႔ ေလေၾကာင္းကတစ္ဆင့္ ေထာက္ပံ့ကူညီေရး ပစၥည္းေတြ ႀကဲခ်ေပးတဲ့အခါမ်ဳိးေတြမွာ သံုးေလ့ရွိပါတယ္..။

လက္ရွိအခ်ိန္မွာ C-17 ကို အေမရိကန္ေလတပ္၊ ၿဗိတိန္၊ ၾသစေၾတးလ်၊ ကေနဒါ၊ ကာတာ၊ ယူေအအီး၊ ေနတိုးႏိုင္ငံတကာေလတပ္(HAW) နဲ႔ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံတို႔မွာ အသံုးျပဳေနၾကပါတယ္..။

C-17 ဟာ အရွည္ ၁၇၄ ေပ(၅၃ မီတာ)၊ ေတာင္ပံအလ်ား ေပ ၁၇၀ (၅၂ မီတာ) ေလာက္ရွိပါတယ္။ ေလယာဥ္ႀကီးကို ကိုင္တြယ္ေမာင္းႏွင္ဖို႔ ေလယာဥ္မွဴးတစ္ဦး၊ တြဲဖက္ေလယာဥ္မွဴးတစ္ဦးနဲ႔ Loadmaster တစ္ဦးတို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

တစ္နာရီကို ၈၃၃ ကီလိုမီတာ (မုိင္ ၅၀၀ ေက်ာ္) ေမာင္းႏွင္ႏိုင္ၿပီး ေလထီး တပ္သား ၁၀၂ ဦးကို ႀကဲခ်ေပးႏိုင္ေအာင္ ဒီဇိုင္းဆြဲေဆာက္လုပ္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလယာဥ္ႀကီးေပၚမွာ ၆၉ တန္ေလာက္ရွိတဲ့ M1 Abrams လို တိုက္ပြဲ၀င္ တင့္ကားႀကီးေတြအျပင္ တျခား လက္နက္တပ္ဆင္ထားတဲ့ စစ္သံုးေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေတြ၊ ကုန္ကား ေတြနဲ႔ ေနာက္တြဲယာဥ္ေတြ တင္ထားႏိုင္တယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္..။ ေနာက္ၿပီး ဒီလို ေလယာဥ္မ်ဳိးကို ပိုင္ဆုိင္ရင္ ကမာၻ႔စစ္အင္အား ႀကီး ႏိုင္ငံထဲမွာ ပါ၀င္တယ္လို႔လည္း ဆုိပါတယ္..။

ပံုမွာေတြ႕ရတာက C-17 Globemaster III နဲ႔ သူ႕ရဲ႕ အတြင္းပိုင္းျဖစ္ပါတယ္..။ မူရင္းပံုက resolution အရမ္းေကာင္းတယ္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚတင္လို႔ရေအာင္ ပံုႏွစ္ပံုကို ဆက္ၿပီး ခ်ဳံ႕လိုက္ရတယ္..။

Ref: Wikipedia

စည္သူ

(ေလာေလာဆယ္ ဖတ္ထားမိတာေလးကို ဘာသာေကာက္ျပန္ၿပီးတင္လိုက္တာပါ..။ လိုအပ္ခ်က္ရွိရင္လည္း ေျပာၾကပါဦးေနာ)




ဆီပူထဲလက္ႏွစ္ၿပီး ငါးေၾကာ္ျပတဲ့ အာဂအေၾကာ္ဆရာ



ဒီဇင္ဘာ ၁၉၊ နယူးေဒလီ

- အိႏၵိယႏိုင္ငံ Old Delhi လို႔ေခၚတဲ့အရပ္မွာေနတဲ့ အသက္ ၆၅ ႏွစ္အရြယ္ အေၾကာ္ဆရာ ပရမ္ဆင္းဟာ အပူခ်ိန္ ၂၀၀ စင္တီဂရိတ္ေလာက္ရွိတဲ့ ဆီပူထဲမွာ လက္ႏွစ္ၿပီး ငါးေၾကာ္ကိုဆယ္ယူႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။

သူဟာ ဒီအလုပ္ကို လုပ္ေနတာ ၂၅ ႏွစ္ရွိၿပီလို႔ ဆိုထားပါတယ္။ လာ၀ယ္ၾကတဲ့ လူအမ်ားစုကလည္း အဲဒီလိုမ်ဳိး ပြက္ပြက္ဆူေနတဲ့ ဆီအိုးထဲ လက္ႏွစ္ၿပီး မစၥတာပရမ္ဆင္း ငါးေၾကာ္ျပတာကို ၾကည့္ၾကတာေၾကာင့္ လို႔သိရပါတယ္။

ဆီပူထဲကို လက္ႏွစ္ၿပီး ငါးေၾကာ္ျပေနေပမယ့္ မစၥတာပရမ္ဆင္းဟာ ဆီပူေလာင္တဲ့ဒဏ္ရာမရဘူးလို႔ဆိုပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး ဒီလိုမ်ဳိး ငါးေၾကာ္တဲ့နည္းပညာကို သူ႕သားေတြက ဆက္ခံသြားလိမ့္မယ္လို႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္ထားတယ္လို႔ မစၥတာ ပရမ္ဆင္းက ဆိုပါတယ္။

စည္သူ


၂၁ ရာစု၏အႀကီးက်ယ္ဆံုး ရွာေဖြေတြ႕ရွိမႈႀကီးျဖစ္သည့္ ေရေအာက္ၿမိဳ႕ေဟာင္း



- ထရြိဳင္ၿမိဳ႕ေတာ္ကႀကီးက ထ႐ိုဂ်န္မင္းသားပါရီနဲ႕ဇနီး ဟယ္လင္မင္းသမီး သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့တဲ့ တစ္ခ်ိန္က ဟီရာကလဲယြန္ၿမိဳ႕ကို ေရေအာက္မွာ ျပန္ေတြ႕ခဲ့တယ္လို႔သိရပါတယ္။

ျပင္သစ္အဏၰ၀ါေရွးေဟာင္းသုေတသနပညာရွင္ဖရန္႔ေဂၚဒီယိုဟာ ၁၇၉၈ ခုႏွစ္ ႏိုင္းျမစ္တုိက္ပြဲတုန္းက နယ္လ္ဆင္ကို႐ံႈးနိမ့္ခဲ့တဲ့ နပုိလီယံရဲ႕သေဘၤာေတြကို လိုက္လံရွာေဖြရာကေန အမွတ္မထင္ ဒီေရေအာက္ၿမိဳ႕ေဟာင္းႀကီးကို ျပန္ရွာေတြ႕ခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒီၿမိဳ႕ေဟာင္းႀကီးဟာ ေအဒီ ၆ ရာစု ဒါမွမဟုတ္ ၇ ရာစုေလာက္တုန္းက ေရေအာက္ေရာက္ခဲ့တာျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသအေထာက္အထားေတြ ေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္။

ဟီရာကလဲယြန္ကို ရွာေတြ႕တာဟာ မ်က္ေမွာက္လူသားေတြအတြက္ ေရွးေခတ္ကမာၻနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ပိုၿပီး တိက်တဲ့အခ်က္အလက္ေတြ၊ အေထာက္အထားေတြ၊ ဗဟုသုတေတြရရွိေစခဲ့ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္ ဒီၿမိဳ႕ေဟာင္းႀကီးမွာေတြ႕ရတဲ့ ေက်ာက္စာတိုင္ေတြမွာ ထြင္းထုထားတဲ့ အ႐ုပ္စာေတြကို မပ်က္မစီးအေကာင္းပကတိေတြ႕ရွိခဲ့လို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။

(ပံုမွာျမင္ရတာကေတာ့ ေရေအာက္မွာေတြ႕ျမင္ရတဲ့ ၿမိဳ႕ေဟာင္းရဲ႕ ဓာတ္ပံုအခ်ဳိ႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။)

စည္သူ



ကမာၻ႔၀မ္းနည္းေၾကကြဲဖြယ္အေကာင္းဆံုး ပူလစ္ဇာဆုရဓာတ္ပံု (1994 Pulitzer winning photo )





- ပံုမွာျမင္ရတာကေတာ့ ဆူဒန္ႏိုင္ငံက မိန္းကေလးငယ္တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။

အစာငတ္မြတ္တဲ့ဒဏ္ကို အျပင္းအထန္ခံစားေနရရွာတာလည္းျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ကီလိုမီတာ (ေပ ၃၂၈၀) အကြာမွာရွိတဲ့ ကုလသမဂၢ စားနပ္ရိကၡာေပးေ၀ေရးစခန္းကို တြားသြားေနတာပါ။ အဲဒီကေလးငယ္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရင္ ပြဲေတာ္တည္ဖို႔ ေဘးမွာ လင္းတ တစ္ေကာင္ကလည္း အသင့္ေစာင့္ေနပါတယ္။

ဒီဓာတ္ပံုက တစ္ကမာၻလံုးကို တုန္လႈပ္သြားေစခဲ့သလို အေတြးလည္း ပြားေစခဲ့ပါတယ္။စားနပ္ရိကၡာစခန္းကို အဲဒီကေလးငယ္ ေရာက္ေအာင္ သြားႏိုင္ခဲ့လား၊ မသြားႏိုင္ခဲ့ဘူးလားဆိုတာ ဓာတ္ပံုဆရာအပါအ၀င္ ဘယ္သူမွ မသိခဲ့ၾကပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ဓာတ္ပံုဆရာ ကီဗင္ကာတာဟာ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ၿပီးတာနဲ႔ အဲဒီေနရာက ခ်က္ခ်င္းထြက္သြားခဲ့လုိ႔ပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ကေလးငယ္ကို အကူအညီမေပးခဲ့တဲ့ ဓာတ္ပံုဆရာကို လူေတြက ၀ိုင္းၿပီး ေ၀ဖန္႐ႈတ္ခ်ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီဓာတ္ပံုေပၚထြက္လာၿပီး သံုးလေလာက္ ၾကာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဓာတ္ပံုဆရာခမ်ာ စိတ္ဖိစီးမႈဒဏ္ေတြေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ကို အဆံုးစီရင္သြားခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဒီဓာတ္ပံုဟာ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္အတြက္ ဓာတ္ပံု ပူလစ္ဇာဆု ရရွိခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

စည္သူ